Het is weer tijd voor een blog. En ik heb geen inspiratie. Gewoon niet. Zelfs geen idee voor een onderwerp. Dus ik begin gewoon met schrijven.
De oorzaak zit ‘m denk ik in het feit dat ik druk ben met iets anders: een project dat al een tijdje loopt en nu af moet. Je kent dat wel, iets waar je al tijden aan werkt en dat maar niet afgerond wordt. Omdat er zich allerlei obstakels voordoen die je moet oplossen. En je moet op zoek gaan naar die oplossing.
Techniek
Mijn laatste project is een online training. Voor zo’n online training moet ik mijn website aanpassen. Er moet betaald kunnen worden. En daar heb ik lang tegenaan zitten hikken. Want ik deed altijd alles zelf, ook mijn website. Dit heb ik, eindelijk, uitbesteed. Dat voelt goed.
Goed genoeg?
Er is nog iets anders aan de hand: ik moet de hele cursus schrijven. En wel zodanig dat het begrijpelijk is. Want ik ben er niet bij om het uit te leggen. Dat wikken en wegen, dat kost ook veel tijd. Want ik ben wel kritisch: het moet goed zijn. Perfect eigenlijk.
Hulp
Soms komt hulp in vermomming op je pad. Een bevriende tekstschrijfster had behoefte aan een marketingtraining. We hebben geruild: zij een marketingtraining, ik een professioneel geredigeerde cursus.
Uitstellen
Maar ik ben er nog niet. Er moet ook beeld bij: webinars dus. Nou geef ik regelmatig webinars dus dat kan niet zo ingewikkeld zijn. Dat is het ook niet en toch stel ik het uit. Want ook dit moet goed zijn: geen gehakkel en gestotter. Bij video’s kan je dat er uit knippen. Hier niet. Maar eigenlijk is dat een smoesje: ook hier zit weerstand.
Weerstand
Dat is de kern van de zaak: wanneer je iets ‘de wereld in gaat sturen’ heb je last van weerstand. Is het wel goed genoeg? Zit er wel iemand op te wachten? Gaat het wel verkopen? Het is gewoon doodeng om je eigen product, je gedachtegoed, de wereld in te sturen. Ik had dat ook met mijn eerste blog, met mijn eerste workshop en met mijn eerste e-boek.
Project
Daarom duurt het zo lang. Voordat een project ook echt ‘af’ is en naar buiten kan. Weerstand, uitstellen, het is waarschijnlijk heel herkenbaar. En er is geen baas die je achter de vodden zit dat het af moet. Voor jezelf kan je het goed verantwoorden dat het zo lang duurt.
De oplossing
Gewoon doen. Dat is het eigenlijk. Niet zeuren maar doen. Tsja. Dat lukt soms wel, maar niet altijd. Want doen is niet altijd gewoon. Daar heb ik het laatst al eens over gehad. Een belofte aan jezelf: dat kan werken. Want ook de beloften aan jezelf moet je nakomen.
Goed gevoel
Een goed gevoel, dat krijg je van het realiseren van zo’n project. Wanneer het, na veel moeite, toch gelukt is. Mijn online training is bijna af. Deze maand moet het gebeuren: dan gaat ie online. Dat heb ik mezelf beloofd. En nu is het ook naar buiten, ik kan er niet meer onderuit.
Herken je dat, dat projecten zich eindeloos voortslepen en maar niet af komen? Je blog, een e-boek, een workshop of nog iets anders? En wat doe jij daar aan? Laat je reactie hieronder achter.
Gerelateerde artikelen
Gewoon doen. Hoezo, gewoon?
Do the Work – Steven Pressfield
Waarom uitstelgedrag ook nuttig is
Geef een reactie